Polska - Wyrok WSA w Warszawie, 13 czerwca 2012, r. ze skargi S.B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców, V SA/Wa 2332/11

Country of Decision:
Country of Applicant:
Date of Decision:
13-06-2012
Citation:
V SA/Wa 2332/11
Court Name:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
National / Other Legislative Provisions:
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 7
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 77
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 13 § 1
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 13 § 15
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 13 § 97
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 40 § 1
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 40 § 2(2)
Poland - Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Act on Proceedings before Administrative Courts) - Art 145 § 1(1)(a)
Poland - Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Act on Proceedings before Administrative Courts) - Art 145 § 1(1)©
Printer-friendly versionPrinter-friendly version
Headnote: 

Trzecie z kolei postępowanie o nadanie statusu uchodźcy cudzoziemki zakończyło się wydaniem decyzji o umorzeniu, wobec stwierdzenia, że wniosek opiera się na takich samych podstawach co poprzednio, a zatem jest niedopuszczalny. Sąd uchylił negatywną decyzję Rady ds. Uchodźców biorąc pod uwagę, iż w nowym wniosku cudzoziemka podniosła, iż rozwiodła się z dotychczasowym mężem i od roku jest w związku z obywatelem Polski, co może być przyczyną prześladowania na gruncie religijnym w razie jej powrotu do kraju pochodzenia.

Facts: 

Cudzoziemka będąca obywatelką Rosji i deklarująca narodowość czeczeńską wystąpiła po raz trzeci z wnioskiem o nadanie jej oraz dwojgu małoletnim dzieciom statusu uchodźcy. Cudzoziemka składając wnioski o status uchodźcy powoływała się na obawę przed prześladowaniem w kraju pochodzenia, ze względu na prześladowania jej męża. W toku postępowania wszczętego trzecim wnioskiem cudzoziemka wskazała, że nie może powrócić do Czeczenii ponieważ od około roku utrzymuje bliską znajomość z obywatelem Polski, że z mężem nie prowadzi wspólnego pożycia w związku z czym grozi jej niebezpieczeństwo ze strony rodziny męża oraz boi się, że zostaną zabrane jej dzieci.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców umorzył postępowanie w sprawie wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny, gdyż podane fakty nie wnoszą niczego do sprawy o udzielenie ochrony, a  rozwód i zaangażowania się w związek z obywatelem Polski to okoliczności o charakterze kulturowym i osobistym, nie posiadające związku z ustawą o udzielaniu cudzoziemcom ochrony. Rada ds. Uchodźców utrzymała decyzję pierwszej instancji w mocy. Na decyzję Rady cudzoziemka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Decision & Reasoning: 

Szef Urzędu w uzasadnieniu decyzji o umorzeniu postępowania podniósł, że wniosek cudzoziemki jest trzecim z kolei wnioskiem o udzielenie jej statusu uchodźcy. We wniosku cudzoziemka powoływała się na to, że wyjechała z kraju pochodzenia z powodu męża, który był tam prześladowany. Nachodzono ich w domu i prześladowano w związku z czym w trosce o bezpieczeństwo dzieci postanowiła wyjechać do Polski. Szef Urzędu wskazał, że w identyczny sposób cudzoziemka uzasadniała pierwszy ze złożonych wniosków.

Szef Urzędu podniósł, ze w toku postępowania cudzoziemka wskazała, że nie może powrócić do Czeczenii ponieważ od około roku utrzymuje bliską znajomość z obywatelem Polski, że z mężem nie prowadzi wspólnego pożycia w związku z czym grozi jej niebezpieczeństwo ze strony rodziny męża oraz boi się, że zostaną zabrane jej dzieci.

Szef Urzędu oceniając wskazywane przez cudzoziemkę okoliczności uznał, że nie wnoszą one niczego do sprawy, która oparta jest na tych samych co poprzednio podstawach. Według organu złożenie kolejnego wniosku dowodzi instrumentalnego traktowania procedury przez cudzoziemkę a powoływanie się na rzekomo grożące jej niebezpieczeństwo nie może doprowadzić do korzystnego dla niej rozstrzygnięcia. Okoliczności te mają bowiem charakter kulturowy i osobisty a ponadto nie mają one związku z ustawą o udzielaniu cudzoziemcom ochrony.

Rada ds. Uchodźców utrzymała decyzję pierwszej instancji w mocy. Na decyzję Rady cudzoziemka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji.

Sąd przychylił się do skargi i uchylił decyzję Rady wskazując, że analizując wniosek skarżącej rozumiany jako żądanie nadania jej statusu uchodźcy w kontekście wszystkich okoliczności podanych jako jego uzasadnienie należy stwierdzić, że cudzoziemka podała nowe, dodatkowe okoliczności odnoszące się do jej sytuacji indywidualnej.

Okoliczności te nie mogą być uznane jako takie same, czy nie wnoszące nic do postępowania w postępowaniu formalnym jakim jest postępowanie dotyczące umorzenia postępowania. Powinny one być podane ocenie merytorycznej w kontekście przepisów odnoszących się do udzielania cudzoziemcom ochrony oraz w odniesieniu do  zasad i zwyczajów istniejących w kraju pochodzenia cudzoziemki oraz przy uwzględnieniu odniesień do jej sytuacji ze względu na aktualną sytuację panującą w tym kraju.  W szczególności dla wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy cudzoziemka powinna zostać przesłuchana.

Sąd podkreślił, że odwołując się do sytuacji społeczno-politycznej organ powinien wyraźnie wskazać na raporty czy opracowania, z których korzysta ponieważ nie jest wystarczające to, że organ posiadając ten materiał w aktach sprawy, ma je na uwadze.

Sąd zwrócił również uwagę, że w kompetencji organu leży przeprowadzenie każdego dowodu, który może doprowadzić do wyjaśnienia sprawy. W niniejszej sprawie brak właściwego wyjaśnienia sprawy, mógł mieć wpływ na rozstrzygnięcie w związku z czym zaskarżona decyzja została uchylona.

Outcome: 

Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Observations/Comments: 

Wyrok wyraźnie wskazuje na obowiązek organu przeprowadzenia każdego dowodu, który może doprowadzić do wyjaśnienia sprawy, co wskazuje na przesunięcie ciężaru dowodzenia w postępowaniu uchodźczym na organ i wzmacnia pozycję procesową wnioskodawcy. Sąd podkreślił również, że w kontekście umorzenia postępowania zaistnienie nowych elementów lub informacji może dotyczyć takich elementów, które powstały, czy ujawniły się już po wyjeździe wnioskodawcy z kraju pochodzenia i które mają lub mogą mieć powiązanie z nową sytuacją w kraju pochodzenia, co można również odnieść do koncepcji uchodźcy sur place.

Case Law Cited: 

Poland - Supreme Administrative Court, 24 February 2011, II OSK 557/11

Poland - Supreme Administrative Court, 24 February 2010, II OSK 557/10