Polska - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, 7 marca 2013, V SA/Wa 910/12

Country of Decision:
Country of Applicant:
Date of Decision:
07-03-2013
Citation:
V SA/Wa 910/12
Court Name:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
National / Other Legislative Provisions:
Poland - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Polish Act on Proceedings before Administrative Courts)
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 13 § 1
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 19 § 1(1)
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 97(1) (1)
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 48
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 27
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 23
Printer-friendly versionPrinter-friendly versionPDF versionPDF version
Headnote: 

Na cudzoziemcu spoczywa obowiązek wykazania prześladowania lub poważnego ryzyka jego wystąpienia. Powinien on te zagrożenia określić i jak najpełniej przedstawić wskazując, że dotyczą właśnie jego osoby. Brak akceptacji wśród najbliższych czy też ostracyzm społeczny i negatywne postrzeganie osób o innej orientacji seksualnej nie stanowią przesłanki do nadania statusu uchodźcy. Biorąc pod uwagę bardzo znaczny stopień zaawansowania choroby cudzoziemca (AIDS) i prowadzoną terapię przeciwpadaczkową, konieczne jest jednakże rozważenie czy wydalenie do kraju pochodzenia nie naruszałoby prawa do życia.

Facts: 

C., obywatel Kamerunu złożył wniosek o status uchodźcy, uzasadniając go obawą przed prześladowaniem ze względu na orientację seksualną. Twierdził, że został wyrzucony z domu przez ojca i bity przez sąsiadów, po tym jak został przyłapany z innym mężczyzną w pokoju hotelowym. Po pobiciu stwierdzono u niego epilepsję. Został też sfotografowany przez policję podczas spotkania z innymi homoseksualistami. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców uznał, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek, o których mówi Konwencja Genewska dotycząca statusu uchodźców, brak też podstaw do udzielenia ochrony uzupełniającej i pobytu tolerowanego. Po rozpatrzeniu odwołania, Rada ds. Uchodźców utrzymała w mocy decyzję Urzędu, uznając, że okoliczności na jakie powołał się C. nie stanowią dowodu prześladowania z przyczyn określonych w konwencji. Rada uznała, że zeznania C. są niewiarygodne, ogólnikowe, niespójne, nie poparte żadnymi wiarygodnymi dowodami, różnią się na kolejnych etapach postępowania i pozostają w sprzeczności z informacjami zgromadzonymi przez organ. Ponadto Rada stwierdziła, że choć w kraju pochodzenia C. homoseksualizm nie jest akceptowany społecznie i jest nielegalny, to mimo obowiązującego prawa w zasadzie nie ściga się osób, które praktykują związki homoseksualne prywatnie lub w intymnych okolicznościach. Jedynie osoby, które deklarują i demonstrują swoją orientację publicznie, mogą być obiektem społecznego odrzucenia i dyskryminacji oraz grozi im postępowanie karne. Od tej decyzji cudzoziemiec wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Już w trakcie rozprawy C. przedstawił zaświadczenie lekarskie potwierdzające, że zdiagnozowano u niego zaawansowane zakażenie HIV oraz padaczkę. Do postępowania dołączyło się Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć (Halina Niec Legal Aid Center).

Decision & Reasoning: 

Sąd uchylił decyzję w części dotyczącej odmowy udzielenia zgody na pobyt tolerowany, uznając, że jest ona prawidłowa w części dotyczącej odmowy nadania statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej.

Sąd stwierdził, że na cudzoziemcu spoczywa obowiązek wykazania prześladowania lub poważnego ryzyka jego wystąpienia. Powinien on te zagrożenia określić i jak najpełniej przedstawić wskazując, że dotyczą właśnie jego osoby. Okoliczności te mogą być wówczas wszechstronnie ocenione. Podzielając stanowisko Rady Sąd wskazał, że brak akceptacji wśród najbliższych czy też ostracyzm społeczny i negatywne postrzeganie osób o innej orientacji seksualnej nie stanowią przesłanki do nadania statusu uchodźcy. W kraju pochodzenia, C. brak jest realnego zagrożenia prześladowaniem ze względu na orientację homoseksualną, osoby takie są stygmatyzowane, lecz nie stwierdzono dotychczas konkretnych działań w nie wymierzonych. Pomimo, że homoseksualizm jest tam ścigany przez prawo i zagrożony karą pozbawienia wolności lub grzywną, to postępowania karne wszczynane na tej podstawie są rzadkie. Nie ściga się ponadto osób, które praktykują związki homoseksualne prywatnie, bez ich demonstrowania.

Niezależnie od tych uwag, Sąd stwierdził, że  biorąc pod uwagę powołaną podczas rozprawy okoliczność, że oprócz bycia osobą homoseksualną jest on zarażony wirusem HIV, należy ponownie rozważyć możliwość jego wydalenia do kraju pochodzenia. Sąd doszedł do wniosku, że C. musiałby w kraju pochodzenia podjąć leczenie, a zatem ujawnić swoją chorobę oraz orientację seksualną. Samo leczenie jest w Kamerunie utrudnione ze względu na trudny dostęp do leków. Biorąc pod uwagę bardzo znaczny stopień zaawansowania choroby i prowadzoną terapię przeciwpadaczkową, konieczne jest rozważenie czy wydalenie nie naruszałoby prawa do życia. Sąd stwierdził, że dopiero po rozważeniu tych okoliczności, w kontekście udzielenia zgody na pobyt tolerowany można prawidłowo rozstrzygnąć sprawę, dlatego uchylił decyzję Rady w tym zakresie.

Outcome: 

Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części.

Subsequent Proceedings : 

Pełnomocnik C. wniósł skargę kasacyjną na wyrok WSA do Naczelnego Sądu Administracyjnego, postępowanie jest w toku.

Observations/Comments: 

Zgodnie z wyrokiem w sprawie: HJ (Iran) i HT (Kamerun) v Secretary of State for the Home Department oraz stanowiskiem doktryny (wyrażonym np. w raporcie “FleeingHomophobia, Asylum Claims Related to Sexual Orientation and Gender Identity in Europe” Sabine Jansen I Thomas’a Spijkerboer’a) w sprawach LGBTI nie powinien stosowany być tzw. wymóg dyskrecji. Jak dowodzi opisana sprawa, Polska nadal jednak w pewnym zakresie powołuje ten wymóg jako argument odmowy przyznania ochrony.