ECRE is currently working on redeveloping the website. Visitors can still access the database and search for asylum-related judgments up until 2021.
Polska- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, 5 lutego 2013, V SA/Wa 2459/11
Country of Decision:
Country of Applicant:
Date of Decision:
05-02-2013
Citation:
V SA/Wa 2459/11
Court Name:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Keywords:
National / Other Legislative Provisions:
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 13 § 1
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 15
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 16
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 19 § 1(1)
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 107(3)
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 7
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 77
Poland - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Polish Act on Proceedings before Administrative Courts)
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 15
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 16
Poland - Ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Act on granting protection to foreigners in the territory of the Republic of Poland) - Art 19 § 1(1)
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 107(3)
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 7
Poland - Kodeksu post powania administracyjnego (Code of Administrative Procedure) - Art. 77
Poland - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Polish Act on Proceedings before Administrative Courts)
Printer-friendly version
PDF version
Headnote:
Nie można zaakceptować takiego stanowiska, że wnioskodawca w każdym wypadku powinien wykazać, iż w kraju pochodzenia wyczerpał wszystkie dostępne środki ochrony. Warunek braku ochrony ze strony państwa nie może być w każdym wypadku rozumiany jako bezwzględny obowiązek wyczerpania dostępnych w kraju procedur. Okoliczność, że Policja, jak skarżąca wskazała nie ma podstaw do podjęcia śledztwa świadczyłaby o tym, że zwróciła się ona do organów państwa o ochronę, jednak pomocy tej nie otrzymała.
Facts:
P.S. obywatelka Afganistanu złożyła wniosek o nadanie statusu uchodźcy. Uzasadniając wniosek wskazała, że jej mąż był policjantem za czasów prezydenta Nadżibullacha i został zabity przez Mudżahedinów, a syn był tłumaczem pracującym dla żołnierzy amerykańskich. P.S. wyjechała wraz z synem z kraju, gdyż Talibowie grozili jej synowi i całej jej rodzinie śmiercią, zniszczyli jej dom, a także zastraszali pracujących na ich polu dzierżawców. Szef Urzędu ds. Cudzoziemców odmówił cudzoziemce nadania statusu uchodźcy jak i innych form ochrony wskazując, że nie wskazała na jakiekolwiek wiarygodne przesłanki uzasadniające pozytywną decyzję. Organ wskazał na subiektywny i obiektywny element „uzasadnionej obawy” dodając, że choć ten pierwszy został spełniony to analiza dowodów w sprawie nie daje podstaw do uznania, że istnieje obiektywne ryzyko prześladowania. Cudzoziemka odwołała się od negatywnej decyzji, ale Rada ds. Uchodźców również odmówiła jej ochrony, wskazując, że nie była ona poddana prześladowaniu ani nie grozi jej ono w przyszłości. Rada zauważyła też, że cudzoziemka nie powoływała się na jakiekolwiek problemy ze strony władz kraju pochodzenia. Rada wskazała też, że nie może być uznana za uchodźcę osoba obawiająca się pozaprawnych działań ze strony osób działających poza porządkiem prawnym kraju pochodzenia i niewykorzystująca wszystkich możliwości w celu uzyskania ochrony w kraju swego pochodzenia, nawet jeżeli uzyskanie takiej pomocy byłoby iluzoryczne i mało realne. Rada podkreśliła, że cudzoziemka o taką pomoc się nie zwróciła, ani nie wykazała, że organy kraju pochodzenia nie chcą lub nie są w stanie zapewnić bezpieczeństwa.
Na decyzję Rady Cudzoziemka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie negatywnych decyzji. Do postępowania dołączyło się Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć (Halina Niec Legal Aid Center).
Decision & Reasoning:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przychylił się do skargi cudzoziemki.
Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem I i II instancji, jakoby nie istniała realna, obiektywna strona obawy przed prześladowaniami czy doznania poważnej krzywdy po powrocie cudzoziemki do kraju pochodzenia. Zdaniem Sądu zniszczenie rodzinnego domu i zastraszanie dzierżawców, jest okolicznością istotną z punktu widzenia realności obaw cudzoziemki o jej bezpieczeństwo w kraju pochodzenia. Ponadto z zeznań cudzoziemki wynikało, że jej syn zaczął otrzymywać pogróżki od Talibów, którzy wiedzieli czym się zajmuje i uznali go za zdrajcę. Sąd uznał, że zniszczenie domu i zastraszanie dzierżawców były związane z pracą syna cudzoziemki dla międzynarodowych sił stabilizacyjnych. Sąd nie zgodził się też z oceną organów administracyjnych o braku realności obaw cudzoziemki w kontekście sytuacji panującej w kraju pochodzenia, przywołując m.in. Wytyczne UNHCR w sprawie oceny potrzeby udzielania ochrony międzynarodowej wnioskodawcom pochodzącym z Afganistanu.
Sąd uznał, iż cudzoziemka nie powoływała się na swoje obawy z powodu rasy, religii, narodowości ani przekonań politycznych, a zatem w sprawie powinna zostać poddana ocenie przesłanka ewentualnej przynależności do określonej grupy społecznej, która została jednak całkowicie pominięta w rozważaniach organów I i II instancji. Przesłanka ta powinna być rozpatrzona w związku z sytuacją syna skarżącej, w którego sprawie toczyło się odrębne postępowanie uchodźcze. Ponadto, zdaniem sądu organy dokonały błędnej wykładni art. 1A pkt 2 Konwencji genewskiej w zakresie oceny niezwracania się do odpowiednich władz swojego państwa o ochronę przed działaniami podmiotów niepaństwowych. Nie można zaakceptować takiego stanowiska, że wnioskodawca w każdym wypadku powinien wykazać, iż w kraju pochodzenia wyczerpał wszystkie dostępne środki ochrony. Warunek braku ochrony ze strony państwa nie może być w każdym wypadku rozumiany jako bezwzględny obowiązek wyczerpania dostępnych w kraju procedur. Okoliczność, że Policja jak skarżąca wskazała nie ma podstaw do podjęcia śledztwa świadczyłaby o tym, że zwróciła się ona do organów państwa o ochronę, jednak pomocy tej nie otrzymała.
Z tych powodów Sąd uchylił decyzję Rady i nakazał rozważenie sytuacji cudzoziemki w odniesieniu do przesłanki określonej grupy społecznej jak i innych możliwych form ochrony.
Outcome:
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Subsequent Proceedings :
W oddzielnym postępowaniu syn cudzoziemki uzyskał status uchodźcy. Cudzoziemka nadal oczekuje na decyzję w swojej sprawie.
Observations/Comments:
W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił znaczenie przesłanki przynależności do określonej grupy społecznej, odnosząc się do związku pomiędzy sytuacją dorosłego syna i cudzoziemki. Duże znaczenie ma też obszerna interpretacja obowiązku zwrócenia się do władz własnego kraju o ochronę.
