Ελλάδα - Συμβούλιο της Επικρατείας, 4 Οκτωβρίου 2011, Αριθμός Απόφασης 3023/2011

Country of Decision:
Country of Applicant:
Date of Decision:
04-10-2011
Citation:
Αριθμός Απόφασης 3023/2011
Court Name:
Συμβούλιο της Επικρατείας, Τμήμα Δ’
Relevant Legislative Provisions:
National / Other Legislative Provisions:
Greece - Σύμβαση της Γενεύης 1951 Νομοθετικό Διάταγμα 3989/1959 (Geneva Convention 1951 Legislative Decree)
Greece - Αναγκαστικός Νόμος 389/1968 (Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως 125 Τεύχος Α) (Emergency Act)
Greece - Άρθρα 25 παρ. 1 του ν. 1975/1991 (Art 25(1) of Act 1975/1991)
Greece - Άρθρο 72 περ. α’ του ν. 2910/2001 (Art 72(a) of Act 2910/2001)
Greece - Άρθρα 1 του νόμου 2452/1996 (Art 1 of Act 2452/1996)
Greece - Presidential Decree No. 61/1999
Greece - Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (νόμος 2690/ 1999) (Administrative Procedure Code)
Printer-friendly versionPrinter-friendly version
Headnote: 

Απόρριψη αιτήματος ασύλου πολίτη Ιράν κουρδικής καταγωγής που επικαλέστηκε ως λόγο φόβου δίωξης τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, και, ειδικότερα τον εκχριστιανισμό του και προς απόδειξη των ισχυρισμών του προσκόμισε βεβαίωση για τη βάπτισή του και επικαλέστηκε την τιμωρία που προβλέπει η έννομη τάξη της χώρας καταγωγής του για την αλλαγή της θρησκείας του. Ακυρώνεται λόγω πλημμελούς αιτιολογίας η απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης επί του αιτήματος ασύλου του ενδιαφερόμενου.

Facts: 

Ο αιτών, ιρανός υπήκοος  κουρδικής καταγωγής, εισήλθε στην Ελλάδα λαθραία. Στις 25.10.2001 υπέβαλε στο Τμήμα Αλλοδαπών Αθηνών αίτηση, με την οποία ζήτησε να  αναγνωρισθεί ως πρόσφυγας. Κατά τη προφορική του  εξέταση ο αιτών δήλωσε ότι προέρχεται από οικογένεια  σουνιτών μουσουλμάνων κουρδικής καταγωγής, ότι η μητέρα του, μέχρι τον γάμο της με τον  πατέρα του, ήταν χριστιανή προτεστάντης, ότι ο ίδιος ασχολήθηκε ενεργά με τον Χριστιανισμό προμηθευόμενος χριστιανικά βιβλία, ότι για τις χριστιανικές του πεποιθήσεις συνελήφθη και φυλακίσθηκε επί 3,5 μήνες και, τέλος, ότι, αφού αποφυλακίσθηκε με παρέμβαση και προσωπική εγγύηση συγγενικού του προσώπου, εγκατέλειψε την πατρίδα του διότι, υπερασπιζόμενος την θρησκευτική του πίστη, θα αντιμετώπιζε τις διώξεις του σκληρού θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν. Περαιτέρω, ισχυρίσθηκε ότι, σε περίπτωση επιστροφής του κινδυνεύει να θανατωθεί με δημόσιο λιθοβολισμό, ποινή που επιβάλλεται στους μουσουλμάνους που αλλαξοπιστούν. Με την ως άνω αίτησή του ο αιτών κατέθεσε και βεβαίωση της «Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού» περί της βαπτίσεώς του. Η ανωτέρω αίτηση απερρίφθη με την 95/41423/17.9.2002 απόφαση του Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, με την εξής αιτιολογία : «Από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι υπέστη ατομική δίωξη από τις αρχές της Χώρας του για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξης ή πολιτικών πεποιθήσεων. Διαφαίνεται ότι εγκατέλειψε την χώρα του προς αναζήτηση εργασίας και βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής του». Κατά της αποφάσεως αυτής ο αιτών άσκησε ενώπιον του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως προσφυγή. Κατόπιν εμφανίσθηκε στις 4.9.2003 ενώπιον της ειδικής γνωμοδοτικής επιτροπής, απάντησε σε ερωτήσεις που του ετέθησαν από κάθε μέλος αυτής και επανέλαβε τους προπαρατεθέντες ισχυρισμούς του, επιδεικνύοντας και την ήδη προσκομισθείσα βεβαίωση βαπτίσεως. Η εν λόγω επιτροπή, με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία γνωμοδότησε κατά πλειοψηφία υπέρ της αποδοχής της προσφυγής, με την αιτιολογία ότι συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτούντος οι προϋποθέσεις της Συμβάσεως της Γενεύης για την αναγνώρισή του ως πρόσφυγος διότι «προερχόμενος από μουσουλμανική οικογένεια, ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, γεγονός που μπορεί να τον εκθέσει σε δίωξη στην χώρα του». Όμως, ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως, με την ήδη προσβαλλομένη 9135/41423/5.3.2004 απόφασή του, απέρριψε την προσφυγή και το αίτημα χορηγήσεως ασύλου με την ίδια κατά βάσιν αιτιολογία που παρετίθετο, κατά τα ανωτέρω, στην 95/41423/17.9.2002 απόφαση του Γενικού Γραμματέως, χορήγησε δε στον αιτούντα τρίμηνη προθεσμία προκειμένου να αναχωρήσει οικειοθελώς σε χώρα της επιλογής του.

Decision & Reasoning: 

Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ξεκίνησε παραθέτοντας τη σχετική διεθνή και εγχώρια νομοθεσία και ιδίως το άρθρο 20 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας το οποίο ορίζει ότι «1. Όπου ο νόμος, για την έκδοση διοικητικής πράξης, προβλέπει προηγούμενη γνώμη (απλή ή σύμφωνη), η γνώμη διατυπώνεται ύστερα από ερώτημα του οργάνου που έχει την αποφασιστική αρμοδιότητα..Η γνώμη… πρέπει να είναι έγγραφη, αιτιολογημένη και επίκαιρη κατά το περιεχόμενό της. 2. Το όργανο που έχει την αποφασιστική αρμοδιότητα δεν μπορεί να εκδώσει πράξη με περιεχόμενο διαφορετικό από αυτός της σύμφωνης γνώμης… Η μη αποδοχή της θετικής σύμφωνης γνώμης ή της πρότασης, καθώς και η απόκλιση από την απλή γνώμη, πρέπει να αιτιολογούνται ειδικώς. 3. …».Βάσει του παραπάνω το ΣτΕ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση αιτιολογείται  πλημμελώς, όπως βασίμως προβλήθηκε από τον αιτούντα. Το ΣτΕ επ’αυτού έκρινε ότι ο Υπουργός  Δημοσίας Τάξεως απέρριψε την προσφυγή του αιτούντος, αρκούμενος στην επανάληψη, κατά  βάση, της αιτιολογίας της, προσβληθείσης με την προσφυγή, 95/41423/17.9.2002 αποφάσεως του  Γενικού Γραμματέως, χωρίς να αιτιολογεί ειδικώς, όπως απαιτείται κατά το άρθρο 20 παρ. 2 του  Κώδικος Διοικητικής Διαδικασίας, την απόκλισή του από την αιτιολογημένη κατ’ αρχήν, εν όψει  των κατά την διοικητική εν γένει διαδικασία προβληθέντων συγκεκριμένων ισχυρισμών και του προς απόδειξιν αυτών προσκομισθέντος στοιχείου (βεβαιώσεως βαπτίσεως), γνωμοδότηση της  κατά το άρθρο 3 παρ. 5 του Προεδρικού Διατάγματος 61/1999 ειδικής επιτροπής.

Outcome: 

Το Σ.τ.Ε. δέχτηκε την υπό κρίση αίτηση, ακύρωσε την 9135/41423/5.3.2004 απόφαση του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως επέβαλε στο Δημόσιο τη δικαστική δαπάνη του αιτούντος και διέταξε την επιστροφή του παραβόλου.

Observations/Comments: 

Σύνθεση δικαστηρίου: Αθ. Ράντος, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Κουσούλης, Σύμβουλοι, Ηλ. Μάζος, Β. Κίντζιου, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Νικ. Αθανασίου.

Case Law Cited: 

Greece - Council of State, Application No. 2635/2006

Greece - Council of State, 2266/2005