Ελλάδα - Αίτηση ακυρώσεως κατά του Υπουργού Δημόσιας Τάξης,5 του Ιουλίου 2007, 1628/2007

Country of Decision:
Country of Applicant:
Date of Decision:
05-07-2007
Citation:
ΣτΕ 1628/2007
Additional Citation:
http://www.unhcr.gr/prostasia/nomiki-prostasia/o-nomos-stin-ellada.html
Court Name:
Συμβούλιο της Επικρατείας, Τμήμα Δ’
National / Other Legislative Provisions:
TFEU - Art 67
Greece - Προεδρικό Διάταγμα 61/1999 (Presidential Decree) Art 2
Greece - Προεδρικό Διάταγμα 61/1999 (Presidential Decree) Art 1(5)
Greece - Προεδρικό Διάταγμα 61/1999 (Presidential Decree) Art 3(3)
Greece - Προεδρικό Διάταγμα 61/1999 (Presidential Decree) Art 3(1)
Greece - Προεδρικό Διάταγμα 61/1999 (Presidential Decree) Art 3(5)
Greece - Προεδρικό Διάταγμα 61/1999 (Presidential Decree) Art 3(6)
Greece - Προεδρικό Διάταγμα 61/1999 (Presidential Decree) Art 3(7)
Greece - Άρθρα 25 παρ. 1 του ν. 1975/1991 (Art 25(1) of Act 1975/1991)
Greece - Άρθρα 2 του νόμου 2452/1996 (Art 2 of Act 2452/1996)
Greece - Άρθρο 72 περ. α’ του ν. 2910/2001 (Art 72(a) of Act 2910/2001)
Greece - Σύμβαση της Γενεύης 1951 Νομοθετικό Διάταγμα 3989/1959 (Geneva Convention 1951 Legislative Decree)
Greece - Αναγκαστικός Νόμος 389/1968 (Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως 125 Τεύχος Α) (Emergency Act)
Greece - Άρθρο 24 παρ. 1 του ν. 1975/1991 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του Ν. 2452/1996 (Art 24(1) of Act 1971/1991 as amended by Art 1 of Act 2452/1996)
Greece - Άρθρα 1 του νόμου 2452/1996 (Art 1 of Act 2452/1996)
Printer-friendly versionPrinter-friendly version
Headnote: 

Ερμηνεία του Προεδρικού Διατάγματος 61/1999 υπό το φως της Οδηγίας 2004/83/ΕΚ.  Ακυρωτικός έλεγχος της αιτιολογίας της κρίσης της Διοίκησης επί του αιτήματος αναγνώρισης αλλοδαπού ως πρόσφυγα. Στο πρακτικό της Γνωμοδοτικής Επιτροπής πρέπει να παρατίθενται όχι μόνον οι ισχυρισμοί του ενδιαφερομένου αλλά και το περιεχόμενο των ερωτήσεων που υπέβαλαν τα μέλη της Επιτροπής στον αλλοδαπό και οι απαντήσεις του, καθώς επίσης και αναλυτική εκτίμηση των προβληθέντων ισχυρισμών και των τυχόν προσκομισθέντων αποδεικτικών ή άλλων στοιχείων. Υποχρέωση των μελών της Επιτροπής να εκφέρουν αιτιολογημένη κρίση για την αξιοπιστία του αιτούντα άσυλο. 

Facts: 

Ο αιτών, ο οποίος εστερείτο ταξιδιωτικών εγγράφων και είναι κατά τους ισχυρισμούς του υπήκοος ........, εισήλθε στην Ελλάδα λάθρα και υπέβαλε στις 22.1.2001 αίτημα χορηγήσεως ασύλου. Δήλωσε ότι έφθασε στη χώρα στις 8.10.2000 και επικαλέσθηκε φόβο διώξεως από τις αιθιοπικές αρχές λόγω της δραστηριότητας του ιδίου και των μελών της οικογενείας του υπέρ της φυλής των Ορόμο στην οποία ανή- κει. Κατά την προφορική του εξέταση επικαλέσθηκε συγκεκριμένα περιστατικά διώξεων εις βάρος της οικογενείας του, τη σύλληψη και υποβολή του ιδίου σε βασανιστήρια και τη δολοφονία του αδελφού του. Το αίτημα, όμως, απερρίφθη με την απόφαση 93/38785/22.5.2002 του Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, με την αιτιολογία ότι μόνη η απλή αντίθεση προς το καθεστώς της χώρας καταγωγής δεν μπορεί να θεμελιώσει αίτημα ασύλου και ότι από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε κίνδυνος διώξεως του αιτούντος για έναν από τους αναφερομένους στη Σύμβαση της Γενεύης λόγους. Κατά της πράξεως αυτής ο αιτών άσκησε στις 30.7.2002 προσφυγή επικαλούμενος «βάσιμο και δικαιολογημένο» φόβο διώξεως. Ενώπιον της Επιτροπής του άρθρου 3 παρ. 5 του Προεδρικού Διατάγματος 61/1999, όπως προκύπτει από το σχετικό, από 7.5.2003 πρακτικό, ο αιτών ανέφερε ότι ανήκει στη φυλή Ορόμο που υφίσταται διακρίσεις στη χώρα του, ότι ο πατέρας του σκοτώθηκε γιατί ήταν μέλος της οργανώσεως των Ορόμο, ότι αγνοείται η τύχη της μητέρας και της αδελφής του, και ότι ο ίδιος συνελήφθη και κρατήθηκε. Η Επιτροπή, όμως, γνωμοδότησε ομοφώνως υπέρ της απορρίψεως της προ- σφυγής κρίνοντας αναπόδεικτους τους ισχυρισμούς περί κινδύνου διώξεως του αιτούντος, ο οποίος, κατά τα γενόμενα δεκτά, είναι προφανές ότι διέφυγε από τη χώρα του για λόγους οικονομικούς και ότι χρησιμοποιεί το αίτημα ασύλου για να διευκολύνει την παραμονή του στην Ελλάδα με σκοπό την εξεύρεση εργασίας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεώς του. Την αιτιολογία του πρακτικού της Επιτροπής υιοθέτησε ο Υπουργός με την προσβαλλόμενη 9135/38785/9.5.2005 απόφασή του. 

Decision & Reasoning: 

Το ΣτΕ παρέθεσε αρχικά τη σχετική εγχώρια, ευρωπαική και διεθνή νομοθεσία. Στη συνέχεια τόνισε ότι ο αλλοδαπός, ο οποίος επιθυμεί την υπαγωγή του στο καθεστώς της Συμβάσεως, οφείλει να εκθέσει στη Διοίκηση, με στοιχειώδη σαφήνεια, τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν, κατά τρόπο αντικειμενικώς δικαιολογημένο, φόβο διώξεως για έναν από τους λόγους που αναφέρονται στη Σύμβαση.Το ΣτΕ παρέθεσε ότι παρότι το Προεδρικό Διάταγμα 61/1999, το οποίο καθορίζει τη διαδικασία αναγνωρίσεως αλλοδαπού ως πρόσφυγος, ορίζει, στο άρθρο 1 παράγραφος 5, ότι ο αλλοδαπός, που υποβάλλει σχετικό αίτημα, δεν είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει για την απόδειξη των ισχυρισμών του τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, η διάταξη αυτή δεν αίρει την υποχρέωση του ενδιαφερομένου να ισχυρισθεί ορισμένα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά ικανά να στοιχειοθετήσουν τη συνδρομή των προϋποθέσεων υπαγωγής του στο ανωτέρω καθεστώς. Το ΣτΕ επίσης έκρινε ότι λόγω της φύσεως και της σημασίας των διακυβευομένων αγαθών σε περίπτωση επιστροφής του αιτούντος άσυλο στη χώρα του (θεμελιώδη δικαιώματα) επιβάλλεται στο πλαίσιο του άρθρου 4 παράγραφος 3 της Οδηγιας  2004/83/ΕΚ η αξιολόγηση της αιτήσεως προστασίας σε εξατομικευμένη βάση, η ενδελεχής εξέταση των προβαλλομένων, υπό την κατά τα ανωτέρω εκτιθεμένη έννοια, ουσιωδών ισχυρισμών και η ειδική και πλήρης αιτιολογία της τυχόν απορριπτικής του αιτήματος πράξεως.

Το Στε διαπίστωσε ότι ο αιτών, πράγματι, δεν προσκόμισε ενώπιον της Διοικήσεως στοιχεία αποδεικτικά των ισχυρισμών του, υπέβαλε δε στο Δικαστήριο δημοσίευμα μη κυβερνητικής οργανώσεως για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν σημειωθεί στη χώρα του. Το ΣτΕ έκρινε όμως ότι μόνη η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων δεν αποτελεί λόγο απορρίψεως του αιτήματος παροχής ασύλου. Τονίστηκε δε ότι εφόσον ο αιτών είχε προβάλει ουσιώδεις ισχυρισμούς περί κινδύνου διώξεως σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα του, επικαλούμενος συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούσαν, κατ’ αρχήν, λόγους υπαγωγής του στη Σύμβαση της Γενεύης, ώφειλε η Επιτροπή να εξετάσει ειδικώς τους προβληθέντες ισχυρισμούς, να ελέγξει τη συνοχή και την αληθοφάνειά τους και να διατυπώσει κρίση περί της αξιοπιστίας του αιτούντος. Στο πρακτικό, όμως, αναφέρεται ότι μόνο ένα από τα μέλη της Επιτροπής υπέβαλε ερωτήσεις στον αιτούντα σχετικά με τις συνθήκες διαφυγής από τη χώρα του, τους κινδύνους που διέτρεξε ή πιθανώς θα διατρέξει και για τυχόν διώξεις που υπέστη στη χώρα του, χωρίς όμως να προκύπτουν τα στοιχεία επί τη βάσει των οποίων απερρίφθησαν ως αναπόδεικτοι οι ισχυρισμοί του. Το ΣτΕ επίσης έκρινε ότι δεν παρατίθενται στο πρακτικό οι ερωτήσεις στον αιτούντα και οι απαντήσεις του από τις οποίες θα μπορούσε, κατά την αιτιολογημένη κρίση της Επιτροπής, ενόψει, μεταξύ άλλων, των τυχόν ουσιωδών αντιφάσεων, των επικρατουσών στη χώρα καταγωγής του συνθηκών και της εν γένει αξιοπιστίας του, σε συνδυασμό με την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, να συναχθεί το αβάσιμο των ισχυρισμών του περί κινδύνου διώξεως. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση, η οποία στηρίζεται σε πλημμελή γνωμοδότηση, είναι και αυτή, όπως βασίμως προβάλλεται, πλημμελώς αιτιολογημένη, και για το λόγο αυτό το ΣτΕ έκρινε ότι πρέπει να ακυρωθεί και η δε υπόθεση να αναπεμφθεί στη Διοίκηση για νέα νόμιμη κρίση του αιτήματος χορήγησης ασύλου στον αιτούντα. 

Outcome: 

Το ΣτΕ δέχτηκε την υπό κρίση αίτηση, ακύρωσε την απόφαση 9135/38785/9.5.2005 του Υπουργού Δημόσιας Τάξης και περαιτέρω ανέπεμψε την υπόθεση στη Διοίκηση για νέα νόμιμη κρίση, κατά τα ειδικότερον εκτιθέμενα στο σκεπτικό.
Το Συμβούλιο επίσης διέταξε την απόδοση του παραβόλου και επέβαλε στο Ελληνικό Δημόσιο τη δικαστική δαπάνη του αιτούντος. 

Subsequent Proceedings : 

Η υπόθεση αναπέμφθηκε στη Διοίκηση για νέα νόμιμη κρίση. 

Case Law Cited: 

Greece - Council of State, 1647/2003

Greece - Council of State, 1814/2006

Greece - Council of State, 3885/2002